عمیقا نگران حمله به مراکز ارائه دهنده خدمات بهداشتی ایران نظیر عوامل موثر بر بیمارستان ها و امکانات مهم بهداشتی نظیر انستیتو پاستور با قدمت 105 ساله در ایران و مرکز علمی و تحقیقاتی و همچنان مرکز همکار سازمان جهانی بهداشت می باشم.
سایر امکانات بهداشتی نیز تحت‌تاثیر قرار گرفته‌اند نظیر بیمارستان روانپزشکی دلآرام سینا، آسیب به تاسیسات توفیق دارو که باعث اختلال در تولید داروهای اساسی شده اند.

این تنها آسیب به زیرساخت‌ها نیست بلکه از بین رفتن سیستم‌های بهداشتی، ظرفیت علمی و تداوم مراقبت است.
مراکز ارائه دهنده مراقبت‌های بهداشتی باید در تمام زمان‌ها در راستای قانون بشردوستانه بین‌المللی محافظت شوند و مورد اصابت قرار نگیرند.