نخستین بزرگداشت روز جهانی اپیدمیولوژی میدانی در ایران، روز دوم آبان‌ماه ۱۴۰۵، با ابتکار و همکاری مرکز مدیریت بیماری‌های واگیر وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، انستیتو پاستور ایران و انجمن علمی اپیدمیولوژیست‌های ایران، در انستیتو پاستور ایران برگزار شد. این نشست با حضور جمعی از مدیران، استادان، متخصصان و صاحب‌نظران حوزه اپیدمیولوژی و سلامت، به بررسی جایگاه اپیدمیولوژی میدانی در نظام سلامت، چالش‌های پیش‌رو، ضرورت ارتقای آموزش و عملکرد حرفه‌ای در این حوزه و نیز تبادل درس‌آموخته‌های دانشگاه‌ها و مؤسسات علمی اختصاص داشت.
در این مراسم، دکتر احسان مصطفوی، رئیس انستیتو پاستور ایران؛ دکتر قباد مرادی، رئیس مرکز مدیریت بیماری‌های واگیر وزارت بهداشت؛ دکتر علی‌اکبر حق‌دوست، دبیر بورد اپیدمیولوژی؛ دکتر جواد رفیع‌نژاد، رئیس دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران؛ دکتر کوروش اعتماد، استاد اپیدمیولوژی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی؛ دکتر علیرضا باهنر استاد اپیدمیولوژی دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران؛ دکتر محمدحسن ربیعی از مؤسسه تحقیقات واکسن و سرم‌سازی رازی؛ دکتر کریم امیری از سازمان دامپزشکی کشور؛ دکتر سیامک مسعودی از سازمان حفاظت محیط زیست؛ و جمعی دیگر از متخصصان و صاحب‌نظران حضور داشتند و به ارائه دیدگاه‌ها و تجربیات خود پرداختند.

تأکید بر تقویت اپیدمیولوژی میدانی و حضور مؤثر در عرصه عمل
دکتر احسان مصطفوی، رئیس انستیتو پاستور ایران، ضمن تشریح اهداف بزرگداشت روز جهانی اپیدمیولوژی میدانی و مأموریت اپیدمیولوژیست‌های میدانی، به تبیین دستاوردها و درس‌آموخته‌های انستیتو پاستور ایران و نقش مهم این مؤسسه در نظام سلامت کشور پرداخت. وی بر جایگاه این مؤسسه در ایجاد پیوند میان میدان، آزمایشگاه و پژوهش تأکید کرد و در پایان، تسریع روند بازسازی انستیتو پاستور ایران را برای تداوم فعالیت‌های ملی این مؤسسه ضروری دانست. 

دکتر قباد مرادی، رئیس مرکز مدیریت بیماری‌های واگیر وزارت بهداشت، با بررسی جایگاه اپیدمیولوژیست‌های میدانی در نظام سلامت، به چالش‌های موجود و راهکارهای تقویت این حرفه پرداخت و بر اهمیت حضور فعال در میدان، سرعت عمل و اتخاذ تصمیم‌های به‌موقع در مواجهه با مسائل و تهدیدهای سلامت عمومی تأکید کرد.

دکتر علی‌اکبر حق‌دوست، دبیر بورد اپیدمیولوژی، با اشاره به تحولات علمی و فناوری، ضرورت بازنگری در شیوه‌های آموزش اپیدمیولوژی و بهره‌گیری از ظرفیت‌های هوش مصنوعی را مورد توجه قرار داد.

در ادامه نشست، ضمن بزرگداشت دکتر ندیم به‌عنوان یکی از پیشگامان اپیدمیولوژی میدانی، دکتر حسین ملک افضلی، پیشکسوت بهداشت ایران و عضو هیئت امنای انستیتو پاستور ایران، به بیان نکات ارزشمندی درباره منش حرفه‌ای ایشان و درس‌آموخته‌های حاصل از فعالیت‌های وی پرداخت. دکتر ملک افضلی همچنین بر ضرورت تقویت حضور اپیدمیولوژیست‌ها در میدان و توجه به ابعاد عملی این رشته تأکید کرد.

همچنین در این نشست، از جایزه مرحوم دکتر ابوالحسن ندیم رونمایی شد. این جایزه از سوی انجمن علمی اپیدمیولوژیست‌های ایران به نخبگان علمی این رشته و پیشگامان اپیدمیولوژی میدانی، در رویدادهای مرتبط، اهدا خواهد شد.

دکتر جواد رفیع‌نژاد، رئیس دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران، ضمن ارائه دستاوردها و درس‌آموخته‌های این دانشکده، به اهمیت تقویت جایگاه حرفه‌ای اپیدمیولوژی و ضرورت توجه بیشتر به نقش و کارکردهای این رشته در نظام سلامت پرداخت.

دکتر کوروش اعتماد، عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، نیز به ارائه تجربیات ارزشمند حاصل از بررسی‌های میدانی تیم‌های تحقیقاتی این دانشگاه پرداخت. وی با تأکید بر نقش ارتباطات و رسانه‌ها در موفقیت بررسی‌های اپیدمیولوژیک، اهمیت نمونه‌گیری مناسب، گسترش فعالیت‌های اپیدمیولوژیک در محیط‌های بیمارستانی و شناسایی دقیق شواهد را تشریح کرد و به ظرافت‌های عملی اپیدمیولوژی میدانی پرداخت.

نقش اپیدمیولوژی میدانی در توسعه واکسن و سلامت حیات وحش
دکتر علیرضا باهنر، عضو هیئت علمی دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، با ارائه دستاوردهای این دانشکده در پاسخ به نیازهای سلامت انسان و دام، بر اهمیت پاسخ سریع به طغیان‌های بیماری‌های دامی از منظر سلامت عمومی، رفاه دام و تأمین امنیت غذایی تأکید کرد. 

دکتر محمدحسن ربیعی، پژوهشگر مؤسسه تحقیقات واکسن و سرم‌سازی رازی، نقش اپیدمیولوژی میدانی را در توسعه و ارزیابی واکسن‌ها تشریح کرد. وی با اشاره به مراحل شناسایی و انتخاب نامزدهای زیستی برای تولید واکسن، ارزیابی عملکرد واکسن در شرایط واقعی و تجربیات تولید واکسن رازی کووپارس در دوران همه‌گیری کووید-۱۹، همچنین واکسن سرخک و تعدادی از واکسن‌های دامی، بر اهمیت داده‌های میدانی در فرایند توسعه و ارزیابی فرآورده‌های واکسن تأکید کرد.

دکتر کریم امیری از سازمان دامپزشکی کشور، به اهمیت اپیدمیولوژی میدانی در بررسی های دامپزشکی اشاره نموده و به دستاوردهای سازمان دامپزشکی در استفاده از اپیدمیولوژی میدانی در برای حل بحران های بهداشتی مرتبط با بیماری های زئونوز و در جوامع دامی پرداختند.